ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΤΟ ΠΤΩΜΑ ΤΗΣ GA...

Τα κατάφεραν και πάλι οι υπεύθυνοι-ανεύθυνοι της χώρας μας και έκλεισαν ένα ακόμη αεροδρόμιο. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο κατασκευάζουν καινούρια αεροδρόμια (και μάλιστα αρκετά κοντά το ένα με το άλλο) για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες και του επιβατικού κοινού αλλά και του αεραθλητισμού και της γενικής αεροπορίας, στην Ελλάδα καταστρέφουν αεροδρόμια. Αρχή είχε το αεροδρόμιο του Μαραθώνα, η "μάνα" της γενικής αεροπορίας της Αττικής και όχι μόνο. Με πρόσχημα την κατασκευή του κωπηλατοδρομίου των "Ολυμπιακών" Αγώνων της εμετικής εμπορευματοποίησης, των διαφημιστικών ανταγωνισμών, των ντόπινγκ, των εργατικών ατυχημάτων, της εκμετάλλευσης, της τσιμεντοποίησης και της οικολογικής καταστροφής, ο ιστορικός LGMR μετετράπηκε σε ένα νεκροταφείο αεροπλάνων, Π.Ε.Π., διαδρόμων και πιστών. Άραγε γιατί έγιναν εκείνα τα έργα εκσυγχρονισμού του αεροδρομίου (ηλεκτρονικοί δειγματολήπτες ανέμου, νέα πίστα, νέα περίφραξη κλπ.) τα 2-3 τελευταία χρόνια πριν το κλείσιμο του αεροδρομίου; Και για τον υδροβιότοπο που καταστράφηκε, για τα σπάνια είδη οργανισμών που χάθηκαν; Δεν υπάρχει απάντηση...

Καθηλωμένα για αρκετό διάστημα τα αεροπλάνα του Μαραθώνα (αερολέσχες, ιδιωτικές εταιρείες, αεροπορικές σχολές, ιδιώτες κλπ.) βρήκαν σταδιακά στέγη στο Ελληνικό όπου από τον Μάρτη του 2001 άρχισαν ξανά να πετάνε. Στο αεροδρόμιο του Ελληνικού οι αεροπορικές δραστηριότητες ήτανε έντονες για ένα χρόνο. Το LGAT είχε όλες τις προδιαγραφές να γίνει ένα ιδανικό Αεραθλητικό Κέντρο. Μάλιστα δεν υπήρχε ανάγκη χρησιμοποίησης όλης της έκτασης του, ένα μέρους της έφτανε. Και αυτό ζητάγαμε όλοι: ένα μόνο μέρος θα ήτανε αρκετό! ΟΧΙ. Αυτή ήτανε η απάντηση του Κράτους, αφήνωντας πάλι άστεγα δεκάδες αεροπλάνα. Η Τανάγρα είναι η καταναγκαστική λύση για όσους δεν μπορούν να χρησιμοποιούν ως έδρα το Τατόι (δεν είναι οι εκλεκτοί δηλαδή). Τώρα πιο αεροδρόμιο έχει σειρά; Μήπως το Τατόι; Κι όμως μερικοί το επιθυμούν αυτό αφού τα αεροπλάνα τους ενοχλούν τα μεσημέρια (!), λες και δεν ξέρανε ότι υπάρχει αεροδρόμιο στην περιοχή.. Η ελληνική πραγματικότητα δεν έχει όρια και μελλοντικά όλα θα πρέπει να τα περιμένουμε. Αυτό που έχουμε να πούμε είναι: